Manastırın çan kulesinde bulunan kitabesine ve yazılı kaynaklara göre, alandaki ilk yapılaşma 9. yüzyılda, Bagratlılar tarafından gerçekleştirilmiştir. Manastır kompleksi, etrafında yer alan konutlarla dönemin tipik Ortaçağ yerleşimini yansıtması açısından önemlidir. 

Alandaki yapılaşma, 10. yüzyılda gelişerek son şeklini almıştır. Doğu batı doğrultulu Kilise, kapalı haç plana sahiptir. Yapının beden duvarlarında, taşıyıcı elemanlarda ve kaplamalarda düzgün kesme taş kullanılmıştır. Diğer yerlerde ise kaba yonu taşı kullanılmıştır. İç mekânda, orta alanın doğusunda dikdörtgen planlı bema yer almaktadır. Bemanın doğusunda ise apsisi bulunmaktadır. Bemanın ve apsisin yanlarında ise pastoforion odaları yer almaktadır. 

Çan Kulesi, kilisenin güneybatısında yer almaktadır ve kare planlı alt kat ile üzerine oturtulmuş ikinci bölümden oluşmaktadır. İkinci bölüm onaltıgendir ve bu bölüme geçişte silindirik bir kaide bulunmaktadır. Yapıda iki adet yazıt bulunmuştur. 

Kiliseden yaklaşık 100-150 metre uzaklıkta yer alan Şapelin doğu cephesinde bir de çeşme bulunmaktadır.