Genel olarak gen kaynaklarını korumanın temel yöntemlerini in-situ koruma oluşturmakta, ex-situ koruma ise daha çok bu yöntemin güvence altına alınmasını sağlayan tamamlayıcı bir rol üstlenmektedir. Zira in-situ yöntemlerle sadece genetik çeşitliliğin korunması değil, aynı zamanda populasyonun doğal yapısı yani populasyon içindeki bireylerin bileşimi ve düzeni de korunmuş olmaktadır. Ayrıca bu tip korumada hem genetik çeşitlilik hem de populasyonların strüktürü ve adaptasyonu, bulundukları ortamın seleksiyon baskısı ve diğer değişimlerle evrimleşmeye devam etmektedir.