Yığma yapım sistemiyle inşa edilen yapıda malzeme olarak tuğla ve taş kullanılmıştır. Harim bölümü bir sıra kesme taş, üç sıra tuğla olmak üzere almaşık düzende inşa edilmiştir. Yapı, harim, son cemaat yeri ve kadınlar mahfilinden oluşmaktadır. Orijinalinde tek üniteli olan camiye son cemaat yeri sonradan eklenmiştir. Son cemaat yeri sivri kemerli pencere düzenine sahiptir. Yapı kuzey güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır. Yapının minaresi batı cephesinde bulunmaktadır. Sonradan inşa edilen minare tek şerefelidir. Yapının tüm cephelerinde çift sıra pencere bulunmaktadır. Alt sıra pencereler dikdörtgen formlu, demir parmaklıklı ve üstte sağır sivri kemerlidir. Üst sıra pencereler ise sivri kemerlidir. Yapının dıştan üst örtüsü kare üzerine sekizgen kasnağın üzerine oturan kubbedir. Çatının saçak altları kademeli olarak tuğla malzeme ile kapatılmıştır. Son cemaat yerine girişi kuzey cephesinde yer almaktadır. Giriş kapısı çift kanatlı, ahşap ve dikdörtgen formludur. Yapının harim girişi, kuzey yönünde, son cemaat yerinde bulunmaktadır. Harime giriş, tek kanatlı ve basık kemerli ahşap kapı ile sağlanmaktadır. Kadınlar mahfiline, harimde, batı yönünde bulunan ahşap merdivenle çıkılmaktadır. Mihrap, mukarnaslı olup yoğun işçiliğe sahip çerçevesi bulunmaktadır. Minber ve vaaz kürsüsü ahşap malzemeden yapılmış olup özgün değildir. İç mekân duvarları bir bölüme kadar ahşap malzemeyle kaplanmış olup diğer bölümleri beyaz boyalıdır. Yapının içten üst örtüsü ortada kubbedir. Kubbeden beden duvarlarına geçiş elemanı olarak pandantif kullanılmıştır. Pandantifler birbirine sivri kemerlerle bağlanmaktadır. Yazılı kaynaklarda, kitabesine göre, Hicri 890 (Miladi 1485/1486) yılına tarihlendiği ileri sürülmektedir. Ancak farklı kaynaklarda yapımına ilişkin farklı tarihlere rastlanmaktadır. Yapıda bulunan bilgilendirme panosunda, yapının Hicri 712 (Miladi 1312/1313) yılında inşa edildiği yazılıdır.